Het zomerkamp. De kers op de taart na weer een jaar Verkenners. Het topje van de berg na en zware beklimming, het toetje na de spruitjes en ga zo maar door. Zowel de Verkenners en de Staf kijken het hele jaar uit naar de op-een-na-laatste week van de zomervakantie. Dit jaar bracht de reis ons tot Tungelroy, een Limburgs dorpje nabij Weert. Op een werkelijk schitterend terrein (aanrader als buitenterrein voor iedere speltak) en met weer waar we ons best wel gelukkig konden prijzen kunnen we gerust spreken over weer een zeer geslaagd zomerkamp!
De staf was dit jaar een dagje eerder naar het kampterrein verhuisd dan de Verkenners om alvast een beetje op te bouwen en nog even een avondje van de rust te genieten. Op zaterdagochtend kwamen de boys onder luid getoeter aan op het terrein. Tassen op een hoop en de handen uit de mouwen dus! De ruimtevaarders en keukententen schoten als paddestoelen uit de grond (was het maar zo...) en de hudo leek zichzelf te graven. Maar zoals we allemaal weten; een goed begin maakt nog geen zomer.
Vrij snel werd het programma opgevoerd en na wat rustig aan opbouwen en een klein tochtje en spelletje hier en daar stond de Hike weer voor de deur. Drie dagen door het Limburgse land wandelen met vrienden (of zullen we lotgenoten zeggen) onder het genot van af en toe wat te eten en drinken, volop ge-entertaind met vragen en opdrachten voor onderweg en op posten. Wie wil dat nou niet...
Al snel na de pannekoeken bleek het antwoord op die vraag ‘de meeste Verkenners’. Helaas, vonden wij als staf, maar dan doen we wel wat anders met ze. Wij zijn nooit te beroerd om een vervangend programma te bedenken namelijk, en we luisteren dan ook goed naar ideeën en opmerkingen van de groep. Vaak gehoord waren kreten als ‘wij PL’s zijn de enigen die fatsoendelijk een keukentent kunnen sjorren’ en ook ‘die tenten staan ook nooit recht’ alsmede ‘alles in de keukenkist is supersmerig’. Daarom leek ons een rondje tenten opnieuw opbouwen, een workshop keukentent sjorren en een gezellige middag met zijn allen aan de afwas een hele goed invulling van de vrijgekomen tijd. Snel bleek dat de voorkeur toch wel uitgegaan was naar een uitdagende tweede en derde hikedag, maar ja dat is dan achterafgepraat. Misschien onthouden voor komende jaren?
Maar na deze enerverende dag was het nog niet gedaan met de leuke programma’s gelukkig. We hebben met zijn allen met geld en koopwaar door de bossen gerend in een heel gewiekst handelspel waarbij werd getest wie goed met zijn geld kan omgaan en goede investeringen kan en durft te maken en wie gewoon graag met geld smijt. Grote winnaar in dit spel was Niek, die met een verbluffende €2500 aan het eind van de streep toch een flink gat had gelagen met de concurrentie (eerstvolgende had rond de €1000 verdient).
Verder hebben we een spannend sluipspel gedaan in het pikkedonkere naaldbos naast ons terrein. Slecht een klein olielampje en daarbij de punten in de vorm van kaartjes waren in de verte te zien als doel. Minder goed te zien was de staf die zich vakkundig in de natuurlijke omgeving hadden verstopt om onze gluiperigge sluipers te betrappen met een felle lichtflits en luid ‘JA-AF!!!’.
Na een halve kampweek is het dan ook een enorme opluchting om de Verkenners onder de douche te zetten en het water in te gooien in het dichtsbijzijnde zwembad. Fijn even schoonweken en als professionele piraten alle matten binnen enkele minuten over te nemen van de enorme hoeveelheid kinderen van andere Scoutinggroepen en kindervakantiewerk uit het hele land.
Donderdag, traditioneel de primitieve dag op het zomerkamp, bracht een gevariëerd programma waar onze Verkenners een hele stoere hindernisbaan hebben gemaakt en uiteraard getrotseerd en daarna allerlei lekkers hebben kunnen bereiden met hulp van moedertje natuur. Kokosnoten sneuvelden, brandenetels werden voor de soep geplukt en gesneden (fijn werkje, maar niet voor iedereen weggelegd), eieren-in-sinasappels en bananenbootjes stonden op het menu. Maar dan moet het spektakel nog komen. We hadden voor iedere Verkenner een forel meegenomen, die uiteraard voor de consumptie nog bereid moest worden. Schoonmaken, leeghalen en weer vullen met kruidenboter en citroensap en dan hoppaah, in wat aluminiumflie op de BBQ! Dat was smullen! En nog nooit roken onze zakmessen zo vreemd...
De voorlaatste dag is de dag van het avondmaal, dit jaar anders dan anders. Waar de Verkenners normaal aan hun lot overgelaten worden om samen een drie gangen diner te bedenken, bereiden en samen uiteraard ook weer te laten verdwijnen hadden we dit jaar een verassing in petto. Of eigenlijk twee. Roel en Mischa, twee professionele koks kwamen in vol ornaat de hele middag wat vertellen over hun passie, koken. Verhalen werden verteld, vragen gesteld. Geur, smaak en kleur werd doorgegeven en na deze workshop basiskoken konden we zien hoe zij een heerlijke kippenbouillion klaarmaakten van louter verse ingrediënten. De lunch bestond uit een (zelfgemaakt) gepocheerd eitje en een culinaire pantosti en daarna kreeg iedere patrouille een eigen kok om mee te helpen in het bedenken en uitvoeren van een koningsmaal. Dit jaar een welverdiende pluim voor beide peatrouilles en uiteraard hun chef’s. Het eten was heerlijk en we hopen dat we een beetje de kok in alle Verkenners hebben wakker gemaakt zodat we nog vaak mogen genieten van hun werk.
Na een laatste kampvuur (waarbij al het hout natuurlijk op moest) was het bedtijd en de dag erna reste ons alleen nog het opbreneken van het kamp, de terugrreis en het opruimen. Hoor er ook bij...
Verkenners bedankt!
