Een echte scout noemde Wirwar mij in de vorige nieuwsbrief, maar eigenlijk ben ik dat niet. Als kind heb ik nooit iets van Scouting gehoord. Ik turnde op hoog niveau en deed aan ballet. Ik ben na de HAVO dan ook naar de Sportacademie in Tilburg gegaan.
Ik ben pas bij Scouting gekomen, toen mijn eigen kinderen al bij de Kabouters en Welpen waren. Met Scouting maakte ik kennis, omdat ik les geef op een beroepsopleiding (Leeuwenborgh). Ik gaf 17 jaar geleden sport en spel en in lessen klikte het vaak bijzonder goed met bepaalde leerlingen.
Als ik vroeg wat zij voor een hobby hadden was dat vaak “Scouting”. Voor mijn lessen had ik ze best vrijstelling kunnen geven, zo goed waren ze in het organiseren van leuke activiteiten, maar dat vonden ze juist de leukste lessen van de opleiding. Een paar van die leerlingen van toen waren lid van Sint Jozef. Toen Niki (Vlitter) 5 werd ben ik met haar gaan kijken naar de Bevers. Haar broertje Bobbie (Mang) wilde ook niet meer mee naar huis en ze zijn altijd naar Scouting blijven gaan. Dat was mijn kennismaking met Sint Jozef. Ik zag hoe leuk de kinderen het altijd hadden en hoe graag dat ze gingen.
Ik heb een keer 3 maanden staf gedraaid bij de Kabouters, omdat Claudia (Jiggelien) voor haar studie naar Zweden ging. Tja en toen Hessel mij alweer vroeg of ik niet een functie wilde bij de groep kon ik eigenlijk niet meer nee zeggen en ben ik groepsbegeleider geworden. Dat ben ik nog. Het is een functie die eigenlijk tussen bestuur en staf instaat. Ik ben er om de stafleden te helpen als ze vragen hebben. Regelmatig doe ik ook andere klussen.
Vaak ga ik mee als “kookstaf” samen met andere ouders. Ik vind het heerlijk zo’n week rondlopen in zo’n kamp. Je bent er echt even uit. Ik zie hoe de kinderen genieten, ik zie met hoeveel zorg de stafleden met de kinderen bezig zijn. Er zijn niet alleen leuke activiteiten, maar er zit ook nog een heel stuk opvoeding achter. Als ik meega op kamp beleef ik een stukje jeugd. Wat ik toen heb moeten missen haal ik nu in! Lekker aan het kampvuur tot de zon opkomt. Veel in de natuur rondlopen. Uitdagingen aangaan. Vrienden zijn met allerlei mensen van allerlei niveau en allerlei leeftijden. Gewoon geaccepteerd worden om wie je zelf bent, zonder uitzondering.
Natuurlijk moet ik ook een stukje over mijn andere leven vertellen. Ik geef nog steeds les. Allang geen sport en spel meer, maar ontwikkel nieuwe leerstof voor alle opleidingen van de sector Zorg en Welzijn. Ik geef les in creatieve vakken, vaardigheden en ben mentor van sommige groepen. Mijn leerlingen zijn allemaal 16 jaar en ouder.
Die leeftijdsgroep past dus prima bij de leeftijd van de meeste stafleden. Voor de tweedejaars organiseer ik jaarlijks een kamp en ben bij veel buitenschoolse activiteiten betrokken. Ik organiseer feesten voor collega’s. Ik organiseer de diploma-uitreiking en doe van alles en nog wat. Ook taken die eigenlijk helemaal niet bij mijn functie horen, maar die ik leuk vind om te doen.
Een aantal jaren geleden zat ik in een Provinciale werkgroep om Scouting erkend te krijgen als stageplaats voor leerlingen van onze opleiding. Dat is gelukt. Landelijk vindt men Scouting zo belangrijk, dat bewezen is, dat je ook als vrijwilliger al je stage-eisen kunt behalen. Scoutingervaring staat goed op je CV.
Mensen vinden dat je verantwoording kunt dragen, dat je creatief kunt omgaan met het oplossen van problemen en dat je sociaal-emotionele ontwikkeling op een hoog niveau zit.
Verder heb ik een tijdje toneel gespeeld bij “Netwerk” als gastspeler bij mensen met een verstandelijke beperking. Ik speel af en toe mee met de Cheetahs een softbalclub uit Beek.
Mijn moeder(89) woont nog zelfstandig en heeft ook af en toe wat aandacht nodig. Mijn kinderen wonen nu niet meer thuis, dus het is thuis een stuk rustiger geworden, zodat ik weer wat meer tijd heb om te lezen. Ik ga graag op vakantie naar niet-toeristische-landen zoals Scandinavië. Trekken met de caravan en doen waar je zin in hebt. Ik hou van actieve vakanties. Raften in Zwitserland, kanoën in Zweden, fjorden bezoeken in Noorwegen. Lange stukken wandelen, met de motor erop uit trekken en dan ergens in een tentje overnachten. Ik wil eigenlijk nog graag eens een keer parachute springen, een ballonvaart maken (heb ik nog tegoed voor een verjaardag), met de fiets op vakantie of een trektocht maken met de rugzak.
Tijd tekort voor alle leuke dingen. En omdat ik weet, dat iemand gaat stoppen met staf draaien omdat ze ook wat meer tijd wilt krijgen voor andere leuke dingen geef ik nu het nog kan de pen aan Lonneke.
